تبلیغات
زاگرس ما - کانال "زادبوم" در تلگرام @zagrose_ma

زاگرس ما - کانال "زادبوم" در تلگرام @zagrose_ma
نگاهی از بلندای زاگرس بر فلات ایران زمین
نویسندگان
انتخابات یک پدیده سیاسی مربوط به دوران دولت - ملت های مدرن است که بر اساس آن مردم قرار است از میان نامزدهای مختلف شایسته ترین افراد را برای پست هایی انتخاب کنند. در همین ارتباط احزاب سیاسی وظیفه ای میانجی را بر عهده می گیرند تا از یک سو نامزدهای همسو با برنامه های حزب را به مردم معرفی کنند و مورد حمایت خود قرار دهند و از سوی دیگر با اعلام برنامه های حزب در زمینه های مختلف ، مردم را در کار انتخاب راهنمایی و هدایت کنند.






هر چه توسعه سیاسی در مرحله بالاتری باشد ، انتخاب مردم نهادینه تر و مطابق با برنامه های احزاب خواهد بود. در چنین فضایی لازم نیست که مردم تک تک نامزدها را بشناسند بلکه مردم با شناختن چند حزب مختلف حزبی را که بیشترین نزدیکی را میان برنامه های آن با خواسته های خود مشاهده می کنند از میان احزاب مختلف انتخاب می کنند و به نامزدهای آن حزب رای می دهند. طبعا در یک جامعه برخوردار از توسعه سیاسی احزاب در قبال برنامه های ارائه کرده پاسخگو خواهند بود و مردم به شیوه های مختلف خواهان پاسخگویی حزب می شوند. در نبود توسعه سیاسی و نبود احزاب سیاسی متناسب با خواسته های جامعه ، کارکرد احزاب به دیگر بخش ها و نهادهای اجتماعی منتقل می شود. در چنین فضایی است که دانشگاه ، مطبوعات و دیگر ارکان جامعه هر کدام بخشی از کارکرد حزب را بر عهده می گیرند. چندان عجیب نیست که در چنین فضایی برخی هم بخواهند کارکرد حزب را بر یکی از ارکان سنتی جامعه مانند طایفه بار کنند. طایفه یک نهاد اجتماعی سنتی است که کارکردهای سنتی خاص خود را دارد اما به هیچ وجه نمی تواند نقش یک حزب سیاسی را در ارتباط با پدیده انتخابات ایفا کند. البته در جامعه ای که در برزخ میان سنت و مدرنیته سرگردان مانده و از توسعه سیاسی برخوردار نشده اصلا عجیب نیست که انتخابات در برخی مناطق رنگ و بوی قومیتی داشته باشد بخصوص در شهرهای کوچکتر که ارتباطات شفاهی و سنتی بیشتر و پیوندهای و هویت های سنتی از جمله هویت قومی و طایفه ای پررنگ تر است، انتخاب مردم در انتخابات سیاسی کم و بیش رنگ قومی و طایفه ای خواهد داشت.

به گمانم در اینجا بحث هویت ها مطرح نیست بلکه بحث درجه توسعه سیاسی مطرح است. کسانی که بر توسعه سیاسی و انتخاب هدفمند و برنامه محور مردم در انتخابات تاکید می کنند ، با هویت قومی مردم دشمنی ندارند بلکه بر پیروی از الزامات و سازوکارهای مدرن در یک پدیده اجتماعی مدرن مانند انتخابات تاکید دارند.

موضوع مهم در اینجا یافتن راهی برای سازگار ساختن هویت های سنتی با سازوکارهای مدرن است. هنری اگر هست در اینجا باید خود را نشان دهد. تشکیل حزب سیاسی یا سازمان های غیردولتی و مردم نهاد با گرایش های قومیتی می تواند بخشی از راه حل در این زمینه باشد و ضمن نظام مند کردن مشارکت مردم در انتخابات ، دغدغه های قومی را هم در نظر داشته باشد.

احزاب در حالت ایده آل بهترین سکو برای شکل دهی به مشارکت مردم در انتخابات هستند هرچند در نبود احزاب ارکان دیگر اجتماعی از قبیل طوایف ، مطبوعات ، مساجد و ... هر کدام بخشی از وظیفه احزاب را عهده دار می شوند و در چنین فضای ابهام آلودی است که نامزدها فرصت می کنند با وعده های فریبنده رای مردم را جذب کنند و به اشکال مختلف از زیر بار عمل به قول های خود شانه خالی کنند. این به دلیل نبود توسعه سیاسی و نهادینه نبودن انتخاب مردم است و معنای آن پوپولیسم نیست. وقتی توسعه سیاسی نباشد ، راه برای پوپولیسم چه از جانب احزاب یا از موضع طایفه گرایی باز می شود. حزب یک نهاد عینی سیاسی است که می تواند کارکرد اجتماعی داشته باشد. طایفه یک نهاد عینی اجتماعی است که می تواند کارکرد سیاسی هم (مثلا در انتخابات) داشته باشد اما پوپولیسم یک شیوه و روش است. یک حزب سیاسی یا یک نامزد انتخاباتی می تواند از جایگاه قوم گرایی و طایفه گرایی با شیوه ای پوپولیستی وارد انتخابات شود کما اینکه یک نامزد منتسب به قوم لر در انتخابات ریاست جمهوری با رویکردی پوپولیستی وارد شد و شکست خورد.

به گمانم زیست در جامعه امروزی که از ساخت سنتی خود جدا شده است ، مستلزم ایجاد یک حالت سازش میان هویت شهروندی و هویت قومی و طایفه ای است. هر کدام از این دو هویت کارکردهای خاص خود را دارند و می توانند در بزنگاههایی به کار آیند. در انتخابات که فعالیتی در عرصه سیاسی است ، هویت شهروندی به کار می آید هر چند هویت قومی می تواند در قالب یک حزب سیاسی مکمل آن باشد. هویت قومی و طایفه ای در عرصه های دیگر مانند اجتماعی و فرهنگی و ورزشی کارکرد دارد. اشاره برخی دوستان کاملا درست است که هویت یابی قومی در عرصه ورزشی مانند تیم های فوتبال برای بخشی از اقشار جامعه جذابیت بیشتری دارد. اما ساده انگارانه است که بخواهیم این هویت یابی در عرصه اجتماعی ورزش را به عرصه سیاسی تسری دهیم. این خود نوعی پوپولیسم است. اشتباه برخی دوستان در این است که میان حمایت از یک نامزد انتخاباتی و حمایت از یک تیم فوتبال تفاوتی قائل نمی شوند!


مطالب مرتبط :


احزاب و طوایف نباشند دنیا به کام پوپولیسم خواهد بود - سایت لور

شکست فاحش پوپولیسم قوم گرایانه در انتخابات - زاگرس ما



[ چهارشنبه 9 اردیبهشت 1394 ] [ 07:13 ق.ظ ] [ بابک ملایری ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

در این وبلاگ قصد به نقد كشیدن استدلال های طرفداران تجزیه استان لرستان و نیز اطلاع رسانی و بیان دیدگاههای انتقادی درباره مسائل مرتبط با قومیت و ملیت با نگاهی ویژه به حوزه زاگرس میانی را دارم.
"زاگرس ما" نگاهی است از بلندای زاگرس بر فلات ایران زمین . این وبلاگ تا سر حد امكان تلاش می كند در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی و قانون مطبوعات با حفظ احترام افراد حقیقی و حقوقی در جهت اطلاع رسانی تلاش كند.
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


قالب میهن بلاگ

download

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

قالب بلاگ اسکای

قالب پرشین بلاگ

اخلاق اسلامی

قالب وبلاگ